EVE YÜRÜYÜŞ
YAZAR: Jason Bocarro
İspanya’nın güneyinde, Estopana adlı küçük bir kasabada büyüdüm. Onaltı yaşındayken bir sabah babam benden kendisini arabayla 30 kilometre uzaklıktaki bir köye götürmemi istedi. Onu köye bıraktıktan sonra arabayı bakım için yakındaki bir tamirhaneye götürüp bırakmam gerekiyordu. Araba kullanmayı yeni öğrenmiştim ve kullanmak için de pek fırsat çıkmıyordu. Onun için hemen kabul ettim.
Babamı istediği köye götürdüm ve öğleden sonra 4´de almaya söz verdim. Sonra arabayı, tamirhaneye bıraktım. Birkaç saat zamanım vardı. Ben de, tamirhanenin yakınındaki bir sinemada bir iki film izlemeye karar verdim. Fakat bu işten o kadar keyif aldım ki, bir iki derken ipin ucu kaçtı. Son filmi izledikten sonra saate baktığımda saatin 6 olduğunu gördüm. İki saat geç kalmıştım.
Film izlediğimi bilse babamın kızacağını biliyordum. Bir daha arabayı kullanmama izin vermezdi. Ona tamirhanede arabanın işinin uzun sürdüğünü söylemeye karar verdim.
Buluşacağımız yere vardığım zaman babamın köşede oturduğunu gördüm. Geç kaldığım için özür diledikten sonra ona arabanın işinin uzun sürdüğünü söyledim. Bunun üzerine bana nasıl baktığını unutamam. Babam: